SUYUN ARDINDA KALAN

10 Ocak 2018 0 yorum Şiir 601 Görüntüleme

dunyacoledmegunu-620x316

 

Ulu suların nurundan nasiplenemeyen muratlarla
Bir bozkır kuraklığı saklarız kursağımızda

Yutkunmalarla örtemeyince boğazımıza oturanları
Gönül yaşlarıyla ıslatırız yutamadıklarımızı

Bir sokumluk kuru umutları nimet bilip
Öğün atlatmadık da gönül atlattık

Gönül atlatılmazsa da boyun büker
Yokluktan kaynaklı yoksulluğa

Hem değil mi ki bizim kaderimiz
Sulardan uzakta kuru kırlara kurulmuş

Sular mı uzak bize yoksa gökyüzü mü
Gökyüzü üstümde uzak göksular önümde uzak

Ak tepelerden sızan saf suları
Nurlu sulara katıp çağlayamadık

Serin koyaklarda kaynayan buğuları
Boz buğdaya katıp katık edemedik

Mezar uçlarına koyduğumuz suluklar
Henüz serçeler içemeden kurudu

Çoban çeşmesi kurduğumuz hatıllar
Arık davar doyamadan soğuldu

Bir zemzem gelecek olsa kutsal beldeden
Getiren binek varamadan yoruldu

Bala beşik bekledi baba başak
Beşiğin dalı başağın sapı kavruldu

Gün geçti biz suyun ardında kaldık
Susuz yaşamayı acı karar aldık

Rahmet gelir bizi bulur sandık
Nafile suya değil kuraklığa kandık

Ve ben bir Bozkır Deli’si oldum yandım
Doğduğumdan bu yana suya doyamayandım

 

Deli

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

GÖÇ

832 Görüntüleme

KİM

218 Görüntüleme

0 yorum