GÖKÇEN KIZ’A

9 Ocak 2018 0 yorum Şiir 847 Görüntüleme

 

 

vb

 

Ey Gökçen Kız!
Adını çok anmışım bu ara.
Sevdiğim çok kızdı buna,
Kırıldı, küstü hatta…
Söylemiyor ama;
Ben anladım!
O, seni çok kıskanıyor!
***
Diyemedim ona,
Kıskanmakta haklı galiba.
Kalbi olmayan kız, Gökçen,
Gözleri ışık saçan, ağu saçan, Gökçen,
Gözlerine bakanı deli eden, Gökçen!
Seni kıskanmakta haklı.
***
“Gerçekte olmayan bir kız!” diyor sana.
Oysa sen varsın.
Bunu bir türlü anlatamadım da.
Yerin belli:
Türk yiğitlerin gönlüdür.
Çağın yoktur senin.
Ve her Türk yiğidin gönlünde bir Gökçen yatar.
Evet, bu doğrudur.
Gökçen niyetine sevmedik mi sevdiklerimizi?
Gökçen diye aramadık mı onları?
Ve kavuşunca, vuslata erince,
Gökçen diye bakıp gözlerine,
Çıkacak ışıkla delirmek istemedik mi?
Gökçen diye sarılmadık mı onlara?
***
Gökçen, bir Türk kızıdır.
İnce belli kızlardan.
Gökten gökçe bir kız,
Gök kadar engin,
Gök kadar uzak.
Bir rüyadır Gökçen,
Her zaman görülesi,
Uyanmak istenmeyesi…
Gerçekte olan bir rüya!
Ancak gönlün gerçekliğinde…
***
Bu milletin yiğitleri,
Kılıç vuranda Gökçen dediler,
Ok atanda Gökçen dediler,
At sürende Gökçen dediler…
O ki onlar, Gökçenlerini çok sevdiler.
Sonunda, göz yumanda cihana,
Kuş canlarını uçuranda,
Gözbebeklerinde Gökçen vardı.
***
Gökçen’i anlamak zor,
Aramak zor, bulmak zor,
Gökçen ki her haliyle zor!
Ancak tanımak kolay.
Herkesin sevdiğidir Gökçen,
Herkesin, kendi sevdiği…
***
Ey Sevdiğim!
Gökçen, senin ruhuna girmiş, anlasana!
Kuş canı olmuş sana, maya olmuş, öz olmuş.
Ne olur Sevdiğim!
Ne olur…
Kendini kıskanma daha!
Gökçen’i ne kadar övsem az,
Seni, yani kendi Gökçen’imi,
Ne kadar sevsem,
Ondan daha az,
Daha da az!
Deli

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum