İzahsız

2 Ocak 2017 1 yorum Genel , Serap Demir 786 Görüntüleme

Eşkalini katlettigim saatler,

sabahın o müphem sancısı karşısında emsalsizdi
ve ben,
aklını diri diri gömen bir şebgir gibi uyandım…

Aklın girdabında ete kemiğe bürünen bir kelimenin velisi kadar izahsızdım.

Uyandığımda, anımsadım.
Gelir diye sana,
ayak bileklerini de kestim yarınların.
Şimdi hangi huy tutacak yerini, kimlik kadar gerekli olanın?
Hangi kan kusacak ya da eşi olan bir yarayı?

İşte bu yüzden,
Kutsal bir hitap gibi bu yüze indiğinden ,
uzağıma yakın dur!
Yastığımın kastıdır satırlarımdaki ur.
Boğazıma dizilen kelimeleri bir bir yutan,
Yatsı vakti geçmiş bir gecedir bu.
Gel, sırtıma vur!

SERAP DEMİR

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

1 yorum

Yorum Yapabilirsiniz