Don Juan

10 Temmuz 2015 1 yorum Cenap Şahabettin 670 Görüntüleme

Don Juan

Ey benim münhezim fütâdelerim,

Sevdiniz hep sevilmeden beni siz;

Yanmak isterdi göğsünüzde serim

Ateşimden kül oldu âteşiniz.

 

 

Dönerek mâzi-yi mükevkebime

Ne zaman etmek istesem sizi yâd

Getirir hâtırâtınız lebime

Gizli bir lezzet-i türâb ü remâd.

 

Sanki âvâre bir güneştim ben

Her su üstünde in’ikâs ettim:

Dîdeler parladı hayâlimden

Kimseden şu’le almadım kendim.

 

Sormadım nefsime ne kıymeti var

Avucumdan geçen hazînelerin;

Bir açık evde boş duran odalar

Bence timsâli oldu sinelerin.

 

Şübhe, kıskançlık, ârzû, hasret

Vermeyince biraz elem kalbe

Başka bir inhizâm olur elbet

Hep nevâziş ve dâimâ galebe!

 

Bir kadından geçince dîgerine

Zannederdim ki aşkı bulmuştum;

Usanıp bûseden kadın yerine

Maraz-i aşka âşık olmuştum.

 

Olmadı bir melikeye bende

Mülk-i nisvânda rûh-ı der-be-derim;

Şimdi ben kayserin serîrinde

Kimsesizlikten ağlayan neferim!

                   Cenap Şahabettin

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

1 yorum

Yorum Yapabilirsiniz