Benim Kalbim

9 Temmuz 2015 0 yorum Cenap Şahabettin 362 Görüntüleme

Benim Kalbim

Bir civan bir siyâh meşcerenin

En karanlık yerinde yatmıştı;

Başını bir garîb şeb-perenin

Zıll-ı şeb-rengine uzatmıştı.

 

 

Nevhalar, giryeler, şikâyetler

Ana olmuştu câme-hâb-ı huzûr.

Bir müebbed şeb-i siyeh-peyker

Anı etmişti ser-girân-ı fütur!..

 

Gönlü ağlardı gülse çeşmânı;

Gözüne yaş gelirdi güldükçe;

İncinirdi hayâl-i giryânı

Gözünün yaşları döküldükçe.

 

Rû-yı zerdindeki uçukluktan

Mütehâşî olurdu berk-i hazân;

Leb-i zârındaki donukluktan

Lâl ü hayran kalırdı hep mürgân!

 

Sinesinde halîde bir hançer

Sallanırdı teneffüs ettikçe;

Rahm ile titreşirdi hâk ü hacer,

Ânın enfâsını işittikçe!

 

“Kimdir âyâ bu haste-yî muğber?”

Diye ettim semâya isticvâb;

Eyledi bir perî-yi zerrîn-per

Asumandan şu yolda bast-ı cevâb:

 

“Gördüğün dil-şikeste-yî takdir,

Bil, senin kalb-i nâ-ümîdindir!

Öyle takdir eder ki Rabb-ı Kadir,

Ebedî hastedir dil-i şâir!”

                    Cenap Şahabettin

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Gazel

290 Görüntüleme

0 yorum