Ölü

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 1786 Görüntüleme

Ölü

II

Hüdâ önünde gerek bir vazife insâne,

Ki bilmeden bunu ifâ eder o bigâne.

Ben ol vazifeyi zî-rûha münhasır görmem;

 

Şümulü vardır onun hem de cism-i bî-câne.

Tûyûr nağme, şecer neşv ile, su cûşiş ile;

Hacer sebât ile, bir tarz ile garîbâne;

Yetim girye vü makber sükût ile ebedî

Kılar vazifesin i’lâ huzûr-ı Yezdân’e.

Neyim?.. Fakat bilemem, ben; niçin düşünmedeyim?

Yiyip içip de işim benzemek mi hayvâne?…

Behîmenin de fakat bir düşüncesi olacak.

Ki derdi var, görünür ihtiyâcı dermâne.

Niçin hayâtına versin zevâl fikirimizin,

Veren bugün ebediyyet cihanda bir âne?..

Nedir lüzûm-i zuhurum bu hâk-i esfelde,

Garîk olup gideceksem muhît-i nisyâne?..

Hayır, giden ebedîdir zalâm-ı mâzîye;

Evet gelen ezelîdir fezâ-yı devrâne

Benim, fakat, bu buluş kendi aklımın buluşu

Uyar mı fikr ü hisâbım hisâb-ı râhmane

Bu şekk-i muzlim-i Pertev-kûşün neticesidir,

Sabah görmez isem geh bu leyl-i hicrâne

Veren sıfâtı dahî kibriyâya aklımdır

O akl ile çıkılır mı bugün bu meydâne

O akl ile fakat etmez ise muhâkememi

Ne söyleyim ki ben olsun cevâb vicdâne?

Sorar bu hikmeti yerden semâ, semâdan yer

Cevâb-ı acz gider dâim înden âne

Bugün o akl ile derk ettiğim şudur ki benim:

Bu kâinât varır secdelerle pâyâne

Zevâl buldu veya bulmadı demek mi gerek

Berut’ta kumlara defn ettiğim o cânâne

                            Abdülhak Hamid Tarhan

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum