Külbe-yi İştiyak

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 11337 Görüntüleme

Külbe-yi İştiyak

Ne âlemdir bu âlem akl ü fikri bî-karâr eyler,

Hep i’câzât-ı kudret pîş-i çeşmimden güzâr eyler,

Ser-â-ser nûrlardır renklerle istitâr eyler,

Semavî handelerdir gökyüzünden Hakk nisâr eyler.

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Neye duş olsa çeşmim bunda her dem tâze vü terdir,

Şuâ-i mihr-i enver pâre pâre germ ahgerdir,

Bulutlar kenz-i gevherdir, murassa’-sâz-ı meşcerdir,

Doğar akşamları bir mâi yıldız rûh-perverdir,

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.


Şafak bir nehr-i hüzn eyler reh-i ümmîdi bunundan,

Münevver mâh-tâbın fikr-i nûr-i nîl-gûnundan,

Düşer bin şi’r-i muzlim ol ziyanın her sütunundan.

Mükerrer hüsnü yârin manzar-i sevda-nümûdundan,

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Şevâhikten sukût etmekte menba’lar menâr âsâ.

Bütün dağlar ağaçlıktır, ağaçlar hep çenâr âsâ.

İnip bir şey semâdan rûhum okşar zülf-i yâr âsâ,

Revân etsem aceb mi, ben de şi’rim cûybâr âsâ,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-î rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

İşaret kılmada eşcâr semt-i lâ-tenâhîyi,

Öper emvâc kalkıp perde-yi kudret-penâhîyi,

Eder kevkeblere îsâl tâirler ilâhîyi,

O hatiflerde gel seyr eyle takrîr-i vicâhîyi,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Sabâha karşı dönmüş âf-tâba muntazır ezhâr.

Tulu’uyle onun her gönce eyler handesin tekrâr,

Sezadır maşrıkı add etse âdem matla’-i eş’ar,

Ne şâirdir ki kudret şi’r söyler döktüğü âsâr,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-ı rebîîdir,

8u yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Sabâ eyler kudûm-i nev-bahârı kûhtan tebşir,

Eder tıfl-i muhabbet âsiyâb-î âlemi tedvir.

Gelir bir yanda sengistandan âvâz-î peleng ü şir,

Olur şimşeklerin aksiyle rûşen çehre-yî takdîr,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-ı rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Seher bin cûybâr-î hüsn ü âheng ü seda yek-dem,

Kılar meks ettiğim vâdî-yi samtı hüzn ile hurrem, 

Geiir mihr ü meh âsâ fikrim ihyaya Kemal, Ekrem;

Döner karsımda ol dem şi’rden masnû’ bir âlem,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabîîdir.


Bu vahşî külbeyi me’nûs-i aşk-ı mâderî gördüm,

Bana feryâd meşk eyler bu sessiz yerleri gördüm

Yeşil gözlüydü, vahşetlerde sakin bir peri gördüm,

-Benim mülküm- dedi, mülkünde gezdim, her yeri gördüm.

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Bu cânibte vatandır, bunda hep şevk-i hamiyyettir,

Bu yanda fikr-i hürriyyet ki nûr-i âdemiyyettir,

Bu yanda lâciverd ü sebz giymiş sermediyyettir,

Bu yerler şâiriyyettir, fazîlettir, meziyyettir,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

                    Abdülhak Hamid Tarhan (Hindistan, 1884)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum