Külbe-yi İştiyak

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 8737 Görüntüleme

Külbe-yi İştiyak

Ne âlemdir bu âlem akl ü fikri bî-karâr eyler,

Hep i’câzât-ı kudret pîş-i çeşmimden güzâr eyler,

Ser-â-ser nûrlardır renklerle istitâr eyler,

Semavî handelerdir gökyüzünden Hakk nisâr eyler.

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Neye duş olsa çeşmim bunda her dem tâze vü terdir,

Şuâ-i mihr-i enver pâre pâre germ ahgerdir,

Bulutlar kenz-i gevherdir, murassa’-sâz-ı meşcerdir,

Doğar akşamları bir mâi yıldız rûh-perverdir,

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.


Şafak bir nehr-i hüzn eyler reh-i ümmîdi bunundan,

Münevver mâh-tâbın fikr-i nûr-i nîl-gûnundan,

Düşer bin şi’r-i muzlim ol ziyanın her sütunundan.

Mükerrer hüsnü yârin manzar-i sevda-nümûdundan,

Çemendir, bahrdır, küh-sârdır, subh-î rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Şevâhikten sukût etmekte menba’lar menâr âsâ.

Bütün dağlar ağaçlıktır, ağaçlar hep çenâr âsâ.

İnip bir şey semâdan rûhum okşar zülf-i yâr âsâ,

Revân etsem aceb mi, ben de şi’rim cûybâr âsâ,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-î rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

İşaret kılmada eşcâr semt-i lâ-tenâhîyi,

Öper emvâc kalkıp perde-yi kudret-penâhîyi,

Eder kevkeblere îsâl tâirler ilâhîyi,

O hatiflerde gel seyr eyle takrîr-i vicâhîyi,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Sabâha karşı dönmüş âf-tâba muntazır ezhâr.

Tulu’uyle onun her gönce eyler handesin tekrâr,

Sezadır maşrıkı add etse âdem matla’-i eş’ar,

Ne şâirdir ki kudret şi’r söyler döktüğü âsâr,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-ı rebîîdir,

8u yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Sabâ eyler kudûm-i nev-bahârı kûhtan tebşir,

Eder tıfl-i muhabbet âsiyâb-î âlemi tedvir.

Gelir bir yanda sengistandan âvâz-î peleng ü şir,

Olur şimşeklerin aksiyle rûşen çehre-yî takdîr,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-ı rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Seher bin cûybâr-î hüsn ü âheng ü seda yek-dem,

Kılar meks ettiğim vâdî-yi samtı hüzn ile hurrem, 

Geiir mihr ü meh âsâ fikrim ihyaya Kemal, Ekrem;

Döner karsımda ol dem şi’rden masnû’ bir âlem,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabîîdir.


Bu vahşî külbeyi me’nûs-i aşk-ı mâderî gördüm,

Bana feryâd meşk eyler bu sessiz yerleri gördüm

Yeşil gözlüydü, vahşetlerde sakin bir peri gördüm,

-Benim mülküm- dedi, mülkünde gezdim, her yeri gördüm.

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir.

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

 

Bu cânibte vatandır, bunda hep şevk-i hamiyyettir,

Bu yanda fikr-i hürriyyet ki nûr-i âdemiyyettir,

Bu yanda lâciverd ü sebz giymiş sermediyyettir,

Bu yerler şâiriyyettir, fazîlettir, meziyyettir,

Çemendir, bahrdır, kûh-sârdır, subh-i rebîîdir,

Bu yerlerde doğan bir şâir olmak pek tabiîdir.

                    Abdülhak Hamid Tarhan (Hindistan, 1884)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Hacle

1710 Görüntüleme

0 yorum