Hayd Park’tan Geçerken

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 976 Görüntüleme

Hayd Park’tan Geçerken

Nedir mahv olmuş eş’ârım benim îcâd eder bir kuş?

Bütün şâirleri ahkâmına münkaad eder bir kuş?

Neden bilmem bugün kalbimde bir feryâd eder bir kuş?

Bu vîrân hâtırım bir fikr ile ber-bâd eder bir kuş.

 

Vurur feryâda bir yah-pâre bâd-i bâmdâd olmuş,

Perişandır tutarsan cümle heykeller remâd olmuş,

Zeval vermiş bahara, cûylar yek-ser cemâd olmuş,

Anın gelmiş ziyaret birle rûhun şâd eder bir kuş.

 

Tecessümler kılarken her cihetten serdi-yî firkat.

Düşerken pâre-yi berfe müşâbih girye-yî hasret.

Aceb kimden alıp kılmakta arz-ı müjde-yi vuslat,

Bahârı sevgilim senden mi istişhâd eder bir kuş

 

Seninle hem-demim bir sâha-yi beyzâda ben ey gül,

Gelir bir kûh-sâr-î manevîden bin dem-i bülbül,

Nic’olmuş altı ay zarfında yâ Rab gönce vü sünbül?

O meş’aller ki yâdımda bu şeb îkâd eder bir kuş?

 

Verir dehşet, bugün bir kabr-i seyyârım çemen-ber-dûş.

Eder tevhîş, esîr-i gurbetim, çıktım vatan-ber-dûş,

Bulutlar incimâd etmiş, ağaçlıklar kefen-ber-dûş,

Bakıp yıldızlara hayretle istib’âd eder bir kuş.

 

Ne anlarsın bu hâlimderı benim ey çehre yi rûşen?

Meserretten mi matemden mi bilmem ettiğim şîven?

Firâkıyle o hûr-i nazeninin azm ederken ben,

Bu hîçistân-ı nisyânı behişt-âbâd eder bir kuş.

 

Nedir? Mücrim değil, işkenceden dûrum fakat bed-baht

Dahîl-i cennetim, hem-sohbet-i hûrum fakat bed-baht

Saâdet-yâb-ı sıhhat, şâd ü mesrurum fakat bed-baht

Nasıl bir yâdigârın derdidir bu yâd eder bir kuş?

 

Bekâ-bahş-i fenâ bir savttır bu, âsumânîdir,

Ki her bir nağmesi bir şi’ir-i sâf-i bî-müdânîdir,

Bu ebyâtın, ki şâirlerce ser-tâ-ser meânîdir.

Ne mümkün bilmeden mefhûmunu inşâd eder bir kuş

 

Nasıl mümkün olur denmek onun zevkinde yok bir şey?

Figânı bî-sebebtir, hüzn ile şevkinde yok bir şey?

Sarây-ı pâdişâhı kim onun fevkinde yok bir şey,

Onun fevkinde istihzâ-yı istibdâd eder bir kuş.

 

Alır lezzet o bizlerden ziyâde âb-ı câriden,

Nesîm-î kûh-peymâdan, sehâibten, sahârîden;

Letâiften ne gördüyse bilip eltâf-ı Bârî’den,

Dıraht üstünde bir diğer kuşa ta’dâd eder bir kuş.

 

Verir dünyâya, ol ma’mûre-yi süflâya ulviyyet,

Verir vicdana, ol neş’et-geh-i edyâna emniyyet,

Verir insâna, ol hayvân-i pür-iz’âna hürriyyet,

Bu ser-bâzâne mantıklarla kim îrâd eder bir kuş.

 

Eser görmekteyim yâ Rab şu hayvancıkta şefkatten

Olur fikrimdeki mağrible bahis rûz-i hilkatten;

Aceb gönlüm müdür, me’yûs olup nûr-i hakikatten

Zalâm-i leylden karşımda istimdâd eder bir kuş.

 

Beni sen sevgilim ma’zûr gör, ma’zûr ü mecnûnum

Gözümden yaşlar akmakta fakat billâhi memnunum

Nasıl meh-tâba âşıksam sana ben öyle meftûnum

Habîr olsa bu hâlimden bana imdâd eder bir kuş.

 

Bugün bir makberin müştâkıyım ben eylerim feryâd

Seninçün de yarın hasretle etsin makberim feryâd

Onun gûşunda da bilmem olur mu sözlerim feryâd?

Nedir yâ Rab beni feryâd ile mu’tâd eder bir kuş?

 

Zemistân içre kalmış yâdigâr-i sayf-ı handândır,

Fenâdan bahs eder bir bülbül-i kudsî-yi rıdvandır

Berut’tan gelse lâyik, hüdhüd-i sâî-yi cânandır,

Beni îkâz için, ihya için bî-dâd eder bir kuş.

 

Değil ben, kaib-i hâmûşum değil ey zehre-yi esmer.

Senin mihrinle söz söyler bugün bir resm-i büt-peyker (*) 

Sevâbitten inen nûra seni tercih eder yerler,

Mezâhirden çıkan rûhu sana isnâd eder bir kuş.

 

Meserret görmek istersen eğer ekdâr hâlinde.

Beni seyr et ki handanım ben âh ü zâr hâlinde.

Acep zihnimden istihraç edip eş’âr hâlinde

Alır fikrim benim, kendi gibi âzâd eder bir kuş.

 

Berîsin tâc-ı dânişten fakat pâyında yok bendin,

Aceb hürriyyeti, ey kuş, bu milletten mi öğrendin?

Bana öğrettiğin ilme aceb vâkıf mısın kendin?

Bütün insanlara ey arz-ı isti’dâd eder bir kuş!

 

Güzâr ettim bu gurbet-gehte birçok deşt ü deryâdan,

Ne gördümse, yazık, tefrik olunmaz şimdi ru’yâdan.

Fakat çıkmaz senin âvâz-ı hüznün gûş-i hülyâdan,

Ölürsem de olur ruhum benim feryâd eder bir kuş.

Abdülhak Hamid Tarhan (Londra, 1888)

 * “Bir resm-i büt-peyker” statüyü (heykeli) ifâde eder gibi düşünülüp yazıldı ise de “Bir Heykel-i mermer” demek de olabilir (Şâirin notu).

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Hacle

1031 Görüntüleme

0 yorum