Hacle

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 1726 Görüntüleme

Hacle

IV

Allah için gelin, bakınız mübtelânıza

Bigâne durmayın bu kadar âşinânıza

Câiz midir bakıp da bana redd ediş anı

 

Şâhid dü çeşm-i enverinizken zekânıza

Bülbül denir işitmişim ol sıyt-i kâzibi

Kurbân ola sizin o fem-î dil-rübânıza

Bilmem ne istiyor derimizden nesîm-i subh

Gitsin tuyûr-i Hind’i getirsin sedânıza

Ben şeb sanır idim bu demi siz göründünüz

Tekzîb için beni ne deyim i’tinânıza

Baktıkça hacleniz uçuyor sanki göklere

Müstağrak ol kadar dil ü dîdem sefanıza

Andan hülâsadır bu semavî vücûdunuz

Ben kâilim sizin bu zemînî semânıza

Mahlûkunuz gibi o perestiş kılar size

Ben zühre nâmını verebilmem hüdânıza

Şâyestedir denilse mehâsin nümûnesi

Ruhsâr-ı dil-firîb-i havârik-nümânıza

Bilsem gelir mi yâdınıza gördüğüm sizi

Ya’nî o gün ki gelmiş idim ben hizânıza

Elbette kendiniz de inanmazsınız derim

İnkâr-ı hüsnünüzde olan müeddânıza

Urdukça berk saçlarınız cân eder rücû’

Dil-dâde-yî şikeste-dil-î can-fedânıza

Mahzun nigâhınızla bütün hüznünüz sizin

Târî olur sedâ-yi halâvet-edânıza

Noksan değil kemâl verir sûretim benim

Bu siklet-i mahûf ile hüsn ü behânıza

Benden teneffür ettiğiniz müstefâd olur

Ma’nâ veriş zamanı gelirse ibânıza

Leyl olmasa olur mu idi rûşenî-yi rûz

Ben mâtemimle muttasıl oldum likânıza

Siz bu sitemde -fikr ediniz de- devâm edin

Ölmekliğim tevâfuk ederse rızânıza

Ben muntazırken emrinize hıfz-ı cân için

Mümkün müdür tahammül edilmek recânıza

Lâkin nedir nedir bu hayâl-l kefen-misâl

Topraklarıyle gâh karışmak ziyânıza

Mâzî ise bu hâle abestir tasallûtu

Âtî ise o merhamet etsin gedânıza

Her neyse bahtiyâr imişim ben ki davranıp

Çıktım bu şeb huzûr-i necât-intimânıza

                   V

Yok dahli yok bu vuslata asla o hasretin

İfrâtı ağlatır beni bunda meserretin

Ben şimdi anladım ne imiş nev-bahâr-ı ömr

Bildim ki bir sefâsı da varmış muhabbetin

Muzlim hakikatimle azâb-î cahîm ile

Bir âlem-i diğerde hayâliyle cennetin

Seyl-i fenâda mevce-süvâr-i sirişk-i ye’s

Zîrinde berk-i âh ü sehâb-î musibetin

Sevdâlı bir türâb ile pey-rev mekâbire

Rikkatli bir atâsına mazhar meşiyyetin

Mevhûm bir yüzün gam-ı hicriyle girye-nâk

Eşcâr ü kûh ü deştine âşık tabiatin

Hasret-keş-i muhabbet idim ben bu hâkte

Bir müncemid alâmeti serdî-yi firkatin

Bir hüzn-i dâimi ile bir zıll-i bî-vücûd

Bir mevce-yi baîdi bu ummân-ı zulmetin

Düştüm sizin kinârınıza sevk-i baht ile

Bâr-î girânı gitti serimden o mihnetin

Baktım ki bezm-i ünsünüze girdiğim zaman

Nezdimdedir perisi o küh-sâr-ı vahşetin

Bildim ki görmeden size mecbur imiş gönül

Gördüm ki mihri sizsiniz ol necm-i fikretin

Ol cism-i gâibin görürüm ruhunu bugün

Dîdârınız beşaretidir sermediyyetin

Mail isem hayâle hayâl etmeyin ki siz

Âgâh-ı tâlii değilim âdemiyyetin

Az çok hayâlden gelir insâna tesliyet

Hep iğbirârdır yüzü gülmez hakikatin

Gayretle tırmanıp çıkar âdem sukût için

Hayret çıkar öbür yanı dîvâr-ı hayretin

Vardır sizin de hikmetiniz dehre gelmede

Bir hüsn-i nev-tulûsunuzdur bu hey’etin

Değmiş dehâya mâ-hazar-i bih-terînidir.

Endamınız bu ma’raz-ı ulvî-yi san’atin

Düşmüş veyâ zeminde ulûv-î cemâliniz

Nev-meş’al-î mübârekidir Arş-ı Rahmet’in

Bir gûşesinde bu’d-i semâdan görür fakat

Kalbimdedir dü çeşmi dahî bir hayaletin

Makberle hacledir iki mâhir oyuncusu

Fıtrat deriz bu perde-yi i’câz-ı Kudret’in

Makberle hacle birbirine zevç ü zevcedir

Bâdîsi bin yetim ile yüz bin übüvvetin

                                  Abdülhak hamid Tarhan (Hacle)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum