Hacle

29 Haziran 2015 0 yorum Abdülhak Hamit Tarhan 1690 Görüntüleme

Hacle

IV

Allah için gelin, bakınız mübtelânıza

Bigâne durmayın bu kadar âşinânıza

Câiz midir bakıp da bana redd ediş anı

 

Şâhid dü çeşm-i enverinizken zekânıza

Bülbül denir işitmişim ol sıyt-i kâzibi

Kurbân ola sizin o fem-î dil-rübânıza

Bilmem ne istiyor derimizden nesîm-i subh

Gitsin tuyûr-i Hind’i getirsin sedânıza

Ben şeb sanır idim bu demi siz göründünüz

Tekzîb için beni ne deyim i’tinânıza

Baktıkça hacleniz uçuyor sanki göklere

Müstağrak ol kadar dil ü dîdem sefanıza

Andan hülâsadır bu semavî vücûdunuz

Ben kâilim sizin bu zemînî semânıza

Mahlûkunuz gibi o perestiş kılar size

Ben zühre nâmını verebilmem hüdânıza

Şâyestedir denilse mehâsin nümûnesi

Ruhsâr-ı dil-firîb-i havârik-nümânıza

Bilsem gelir mi yâdınıza gördüğüm sizi

Ya’nî o gün ki gelmiş idim ben hizânıza

Elbette kendiniz de inanmazsınız derim

İnkâr-ı hüsnünüzde olan müeddânıza

Urdukça berk saçlarınız cân eder rücû’

Dil-dâde-yî şikeste-dil-î can-fedânıza

Mahzun nigâhınızla bütün hüznünüz sizin

Târî olur sedâ-yi halâvet-edânıza

Noksan değil kemâl verir sûretim benim

Bu siklet-i mahûf ile hüsn ü behânıza

Benden teneffür ettiğiniz müstefâd olur

Ma’nâ veriş zamanı gelirse ibânıza

Leyl olmasa olur mu idi rûşenî-yi rûz

Ben mâtemimle muttasıl oldum likânıza

Siz bu sitemde -fikr ediniz de- devâm edin

Ölmekliğim tevâfuk ederse rızânıza

Ben muntazırken emrinize hıfz-ı cân için

Mümkün müdür tahammül edilmek recânıza

Lâkin nedir nedir bu hayâl-l kefen-misâl

Topraklarıyle gâh karışmak ziyânıza

Mâzî ise bu hâle abestir tasallûtu

Âtî ise o merhamet etsin gedânıza

Her neyse bahtiyâr imişim ben ki davranıp

Çıktım bu şeb huzûr-i necât-intimânıza

                   V

Yok dahli yok bu vuslata asla o hasretin

İfrâtı ağlatır beni bunda meserretin

Ben şimdi anladım ne imiş nev-bahâr-ı ömr

Bildim ki bir sefâsı da varmış muhabbetin

Muzlim hakikatimle azâb-î cahîm ile

Bir âlem-i diğerde hayâliyle cennetin

Seyl-i fenâda mevce-süvâr-i sirişk-i ye’s

Zîrinde berk-i âh ü sehâb-î musibetin

Sevdâlı bir türâb ile pey-rev mekâbire

Rikkatli bir atâsına mazhar meşiyyetin

Mevhûm bir yüzün gam-ı hicriyle girye-nâk

Eşcâr ü kûh ü deştine âşık tabiatin

Hasret-keş-i muhabbet idim ben bu hâkte

Bir müncemid alâmeti serdî-yi firkatin

Bir hüzn-i dâimi ile bir zıll-i bî-vücûd

Bir mevce-yi baîdi bu ummân-ı zulmetin

Düştüm sizin kinârınıza sevk-i baht ile

Bâr-î girânı gitti serimden o mihnetin

Baktım ki bezm-i ünsünüze girdiğim zaman

Nezdimdedir perisi o küh-sâr-ı vahşetin

Bildim ki görmeden size mecbur imiş gönül

Gördüm ki mihri sizsiniz ol necm-i fikretin

Ol cism-i gâibin görürüm ruhunu bugün

Dîdârınız beşaretidir sermediyyetin

Mail isem hayâle hayâl etmeyin ki siz

Âgâh-ı tâlii değilim âdemiyyetin

Az çok hayâlden gelir insâna tesliyet

Hep iğbirârdır yüzü gülmez hakikatin

Gayretle tırmanıp çıkar âdem sukût için

Hayret çıkar öbür yanı dîvâr-ı hayretin

Vardır sizin de hikmetiniz dehre gelmede

Bir hüsn-i nev-tulûsunuzdur bu hey’etin

Değmiş dehâya mâ-hazar-i bih-terînidir.

Endamınız bu ma’raz-ı ulvî-yi san’atin

Düşmüş veyâ zeminde ulûv-î cemâliniz

Nev-meş’al-î mübârekidir Arş-ı Rahmet’in

Bir gûşesinde bu’d-i semâdan görür fakat

Kalbimdedir dü çeşmi dahî bir hayaletin

Makberle hacledir iki mâhir oyuncusu

Fıtrat deriz bu perde-yi i’câz-ı Kudret’in

Makberle hacle birbirine zevç ü zevcedir

Bâdîsi bin yetim ile yüz bin übüvvetin

                                  Abdülhak hamid Tarhan (Hacle)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Ölü

1785 Görüntüleme

0 yorum