Çobanla Bülbül

7 Mayıs 2015 0 yorum Ziya Gökalp 314 Görüntüleme

Çobanla Bülbül

 

Çoban kaval çaldı, sordu bülbüle:

“Sürülerin hani, ovan nerede? ”

Bülbül sordu, boynu bükük bir güle:

“Şarkılarım hani, yavrum nerede? ”

 

 

Ağla çoban ağla, ovan kalmadı.

Göz yaşı dök bülbül, yuvan kalmadı.

 

Çoban dedi: “Ülkeler hep gitse de,

Kopmaz bende Anadolu Ülkesi,”

Bülbül dedi:  “Düşman hased etse de

İstanbul da şakıyacak Türk sesi”

 

Çalış çoban, kurtar öz yurdunu.

Şairlerden topla, bülbül bir ordu.

 

Çoban dedi: “Edirne’den ta Van’a

Erzurum’a kadar benim mülklerim.”

Bülbül dedi: “İzmir, Maraş, Adana,

İskenderun, Kerkük en saf Türklerim”

 

Sarıl çoban, sarıl, mülkü bırakma.

Yad elinde, bülbül, Türk’ü bırakma.

 

Çoban dedi: Sürülerin hep kaçsa

Benim sürüm var, kaçmaz, adı Türk ili.

Bülbül dedi: “Şarkı ölsün, yok tasa;

Türkülerim yaşar söyler halk dili.

 

Yalvar çoban, yalvar, ilin kurtulsun.

Dile haktan, bülbül dilin kurtulsun.

                           Ziya Gökalp

 

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Turan

352 Görüntüleme

0 yorum