Çanakkale

7 Mayıs 2015 0 yorum Ziya Gökalp 408 Görüntüleme

Çanakkale
Uzaklarda bir ada var,
Halkına derler İngiliz;
Hem medenî, hem canavar.
Fendinden emîn değiliz.

 

Doğrulukta, Rus Kazağı
Onun yanında sofudur.
Topu tutar dört bucağı,
Denizlerin Moskof’udur.

Budur en gizli emeli:
Müslümanlar uyanmasın.
Uçtan uca İslâm İli
Kendine arpalık kalsın.

Allah dedi : “Kabûl olsun
“Ümmetimin bed-duâsı.
“Dağılsın ordusu Rus’un,
“İngiliz’in donanması.”

Türk dedi : “Demek Yaradan,
“Kurtarmayı ister bizden
“Karaları Kızıl Rus’tan,
“Denizleri İngiliz’den.”

Türk, köyünden kalktı geldi,
Hazırladı siperini.
Bu gidiş ok gibi deldi
İngiliz’in ciğerini.

Moskof dedi İngiliz’e:
Çanakkale aşılmalı.
Kızıl, Kara, Ak denize
Hâkimiz, anlaşılmalı.

İngiliz, Fransalıyı
Aldı beyaz kotrasına.
Tutmuşum sandı yalıyı,
Geldi Boğaz sefasına.

Beş Mart’ta iki donanma,
Kalemize saldırdılar.
Toplarımız coşkun suya,
Zırhlıları daldırdılar.

İngilizler korktu, kaçtı;
Rus, ümîdi kestik artık.
Anarşistler bayrak açtı;
Rus ilinde düştü çarlık.

Çok geçmeden, birdenbire
Parçalandı Rus ülkesi.
Sevinçle düştü tekbîre
Elli milyon Türk’ün sesi.

Artık Tûrân hayâl değil,
Hakikate döndü bugün.
Türk bilecek yalnız bir dil,
Bizim için bu bir düğün.

Çanakkale, dört devlete
Galebeyi sen çevirdin!
Çar kölesi yüz millete
İstiklâli sen getirdin!

Senden ötrü bilsen daha
Kurtulacak nice ülke…
Ne Afrika, ne Asya’da
Kalmayacak müstemleke.

Çünki artık karalarda
Nasıl yoksa Rus zorbası;
Gezmeyecek deryâlarda
İngiliz’in donanması.
          Ziya Gökalp (1915)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum