Güzelsin

5 Mayıs 2015 0 yorum Ali Ekrem Bolayır 1087 Görüntüleme

GÜZELSİN

Güzelsin cenentin en rûh-perver nev-nîhâlinden,

Güzelsin mâhın en sevdâlı, en parlak cemâlinden,

Güzelsin, ben bütün hûbâna küsmüşken seni sevdim…

 

Geçirdin gönlümü dünyâya karşı infialinden!

Mübârek iffetin oldukça lâmi’ pâk çehrende,

Güzelsin en musaffa gökte şemsin iştiâlinden;

Güzelsin, sevdiğinden ayrılan bir hûri-yî mahzun

Seni görmüş de vermiş hüsnüne revnak melâlinden, Tebessüm eyledikçe nûr-ı sevdâ çeşm-i safında,

Güzelsin zührenin parlak yüzünden, mest hâlinden!

Güzelsin rûha te’sîr eyliyor aşkın müebbettir

Sakın endîşe etme ben ölürsem de zevâlinden.

Hicâb oldukça ârız rûyuna ey gonce-yî ismet

Güzelsin maşrik-i gül-çehrenin hurşîd-i âlinden.

Güzelsin gönlümün sevdâsı güldükçe cemâlinde,

Münevver bir gül-î firdevsin İlâhî meâlinden!

Zeminden iğrenip hiddetle baktıkça semâvâta

Güzelsin şâirin fikrindeki ulvî hayâlinden.

Güzelsin, nîm-mestûr eyleyince çehre-yî sâfın

Şafakta lâmi’ olmuş mâh-ı tâbânın hilâlinden;

Güzelsin her güzelden hâsılı ey yâr ammâ sen

Bilinmez hâl ü şanın gönlümün mahzûn mekaalinden!

Ali Ekrem Bolayır (Zılâm-ı İlhâm)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Saat

428 Görüntüleme

0 yorum