Elvâh-ı Tabiat’ten

5 Mayıs 2015 0 yorum Ali Ekrem Bolayır 432 Görüntüleme

Elvâh-ı Tabiat’ten

Olunca hâb ile perverde çeşm-i bîdârın,

Eğildi sîneme doğru vücûd-ı nâ-çârın.

Cebîn-i sâfını bûs etmek istedim ammâ,

 

Döküldü gözlerime kâkül-î seher-târın;

Nigâh-î âşıkını târ-mâr eden zülfün

– O sâye-bân-ı perîşân-edâ-yı dîdârın –

Açıldı âhım ile pâre pâre ayrıldı;

Süzüldü cân evime dîde-yî ziyâ-dârın!

Şemîm-i hüsnünü ruhum duyardı zülfünden,

Ederdi kalbimi lerzân nlgâh-ı bîmârın…

Bu hâl ile beni bir lâhza mest-i aşk ettin;

Hemen şu lûtfunu kıskandı nâz-ı gaddârın:

Atınca saçlarını duşuna uçup gittin;

Gözümde kaldı hayâl-î firişte-reftârın!..

               Ali Ekrem Bolayır

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Saat

326 Görüntüleme

0 yorum