Selma… Sen de Unutma!

29 Nisan 2015 0 yorum Rıza Tevfik Bölükbaşı 389 Görüntüleme

Bir akşamdı, evimize ecel kanat germişti,

Anneni – bir cellâd gibi! – vurup yere sermişti.

Ölüm ile pençeleşen bir hayâtın güreşi,

Sekiz yıldan sonra dinmiş, nihâyete ermişti.

 Adalar’ın denizinde batan akşam güneşi

Sönük, ölgün ışığını çamlıklara dökmüştü.

Evde yoktun, sonra geldin, dağda kırda gezmiştin;

Lâkin bilmem bu yokluğu nerden, nasıl sezmiştin?

Güzel elâ gözlerine bir öksüzlük çökmüştü,

Gözyaşımda dehşetli bir sır arayan gözlerin.

 

Issız kalan vicdânıma karanlıklar serperdi.

“— Baba! Annem nerde?” dedin, hep tüylerim ürperdi;

Hançer gibi tâ rûhuma battı yaman sözlerin.

O gün, bugün “Annem nerde?” diye ba’zı sorarsın;

Gülümserim, gözyaşlarım sâkin sâkin akarken;

Uzaklarda bir şey arar, ufuklara bakarken,

Benim dalgın gözlerimde hayâlini ararsın.

O tâli’siz bî-çâreyi bak ben bile unuttum,

Gönlümdeki iniltiyi ninnilerle uyuttum.

Unut kızım, sen de unut, anma artık adını;

Yabancıdır bize, sorma o zavallı kadını.

Sorma kızım, sorma yavrum, ben de bilmem nerdedir;

Onu örten kara toprak bir karanlık perdedir.

“O ağaçlar neresidir?” diye sorma güzelim!

Gel, seninle yapayalnız çamlıklarda gezelim.

O ağaçlar batıp giden güneşlerin gölgesi;

O  serviler hayâl olan varlıkların ülkesi.

Bak bu yanda daha dil-ber fidanlar var, kuşlar var;

Beyaz, penbe çiçek açmış gelin gibi ağaçlar.

Bahâr olmuş bak her yere hayat nûru saçılmış,

Gözyaşların döküldüğü yerde güller açılmış.

Güneş senin, bahar senin, bak sen de bir çiçeksin;

Gülmek için yaratılmış bir sevimli meleksin!..

Gül ki, benim küskün gönlüm o gülüşe özensin,

Sessiz dağlar kahkahana cevap versin, bezensin.

Ölüm şeklindeki sırrın ma’nâsını düşünme,

Gölge gibi bir varlığın ru’yâsnı düşünme.

Sabahı yok, nihayetsiz karanlıklar içinde

–  Bir kıvılcım gibi – bir ân beliririz, söneriz.

Varlık budur benim için, hattâ senin için de;

‘‘Bir hakikat var mı?” derken, bir hayâle döneriz.

Nice yüzler gördüm, geçti – ben unuttum – besbelli;

Her çehre bir hayâlettir bu süreksiz ru’yâda.

Unut yavrum, sen de unut! Bu ölümlü dünyâda

Her cefâyı unutmaktır bizler için tesellî.

Sonbahârın mâtemini gözlerimde okuma!…

                                 Rıza Tevfik Bölükbaşı

                                              1903 (Serâb-ı Ömrüm)

 

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

Dilek

391 Görüntüleme

0 yorum