Karaelmas

14 Şubat 2014 0 yorum Şiir 387 Görüntüleme

 

Siyah bir taşın para ettiği yerden selamlıyorum sizleri
O taşla metreler hatta kilometreler var arasında insanların.

Sırf o taş için soğuğun nicesini yiyor,
Her nefes alışında ölüme bir adım daha yaklaşıyor bedenleri.
Gözleri kara yüzleri kara çıkıyor yerin altından tenleri,
Ama o kara leke helalin simgesi yüzlerinde.

Bu şehirde her çocuğun kalbinde korku,
Bu şehirde her kadının gözlerinde tedirginlik var.
Çünkü her sabah sobaya atılan o taş,
Ölümü hatırlatıyor onlara.
Her sabah metrelerin içine,
Başında fener, elinde sefer tasıyla giren adamlar,
Canını ilk önce Tanrıya sonra toprağa emanet ediyor.
Tek bir patlama yetiyor bu şehirde
Camilerden sela sesini yükseltmeye.

Şimdi sizi şehrin en güzel yerinden veda ediyorum
Göğün mavisiyle yerin mavisin dans ettiği yerden,
Zonguldak limanından.
Evet, ben Zonguldak’ın siyah akan deresinin çocuğuyum.

Ufuk Silik| Zonguldak da madenlerde ölenlere hitabendir|03.11.2013|

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum